فصلنامه نگره

فصلنامه نگره

شمایل‌شناسی نقش فرد لمیده بر تخت در نقوش‌برجستۀ صخره‌ای دوره اشکانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
احمد حیدری 1
فاطمه شاهرودی 2
ایلناز رهبر 3
1 دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشکده هنر، معماری و شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه هنر، دانشکده هنر، معماری و شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
10.22070/negareh.2024.19534.3422
چکیده
مقدمه: نقش فرد لمیده بر تخت در شمایل‌­نگاری هنر باستان، بیانگر صحنه‌ای از ضیافت است که نخست در نقش­برجسته‌­های­ آشوری و سپس در دورۀ هخامنشی در حوزه مدیترانه رواج یافت. گستره این آیکون در دورۀ اشکانی به حوزۀ ایران کنونی می­‌رسد. در این شمایل، فردی لمیده بر تخت تصویر شده که در دست او چپ یک کاسه یا پیاله و دست راست نیز در حالت­‌های مختلفی نمایش داده‌شده است.
اهداف و سؤال‌ها: هدف از این پژوهش شناسایی و تبیین حالت­‌های مختلف فرد لمیده بر تخت و معانی نهفته در آن است. این پژوهش در پی پاسخ به این دو پرسش است: 1. شمایل فرد لمیده بر تخت و حالت لمیدگی آن­ حاوی چه مضامین و مفاهیمی بوده است؟ 2. این شمایل چه نقش و جایگاهی در بافت فرهنگی ایران دورۀ اشکانی داشته است؟
روش‌ها: این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و بر پایۀ گردآوری اطلاعات کتابخانه‌­ای و اسنادی انجام‌شده است. همچنین تحلیل شمایل‌ها با رویکرد شمایل­‌شناسانۀ اِروین پانوفسکی در سه مرحله انجام‌گرفته است.
یافته‌ها و نتایج: نتایج پژوهش نشان می­‌دهد که در ده نقش‌­برجستۀ اشکانی، شمایل فرد لمیده بر تخت، ضیافت سمپوزیوم (مرحله نوشیدن) را نمایش می­‌دهد که نوعی احساس تمایل به خواب و استراحت (برای آرامش ابدی یا مرگ)؛ پس از یک پیروزی بزرگ است که توأم با نوشیدن مایع مقدس، برای جاودانه شدن است. این وام‌گیری فراتر از ویژگی‌های صرفاً سبک­‌شناسی و شمایل‌­نگاری بوده و به سمت انتقال کامل شمایل­ن‌گاری هرکول در یک زمینه مزداپرستی است که متأثر از گسترش فلسفه رواقیون و پیدایش مذاهب التقاطی در سه سدۀ نخست میلادی است. به عبارتی شمایل فرد لمیده بر تخت در نقش­برجسته­‌های اشکانی، شام آخر ایرانی است.
کلیدواژه‌ها
شمایل‌شناسی
شمایل‌نگاری
نقش‌برجسته‌های اشکانی
فرد لمیده بر تخت
هرکول

عنوان مقاله English

Iconology of the Figure of a Lying Person on a Bed in the Bas-reliefs of the Parthian Period

نویسندگان English

Ahma Heidari 1
Fateme Shahroodi 2
Ilnaz Rahbar 3
1 Ph.D. Candidate in Art Research, College of Civil Engineering, Architecture and Art, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran,
2 Assistant Professor, Department of Art Research, CT.C, Central Tehran Branch, Islamic Azad University,Tehran, Iran.
3 Assistant Professor Department of Art, Faculty of Art, Architecture and Urbanism, Science and Reseach Branch,Islamic Azad Universit y,Tehran, Iran.
چکیده English

Introduction: The motif of the Lying person on the bed in the iconography of ancient art represents a banquet scene that was first depicted in Assyrian reliefs and later appeared during the Achaemenid period in the Mediterranean region. Its prevalence expanded in the Parthian period and reached the borders of present-day Iran. This icon is depicted as a reclining person holding a bowl or cup in his left hand with his right hand placed in various positions.
Purposes & Questions: The goals of this research are to identify, analyze and explain the positions of the reclining person on the bed and its underlying meanings. The two questions of this research include: 1-What themes and concepts did the icon of the lying person on the bed and its reclining position contain? 2- What iconographic role and position did this image have in the cultural context of Iran during the Parthian period?
Methods: The research method is descriptive-analytical, based on library sources and documents, using the iconological approach of Erwin Panofsky.
Findings & Results: The results show that at least three postures of the lying person on the bed can be observed in bas-reliefs in the Parthian Period: First, the representation of normal life, the second posture, where the hand bends back, as seen in the reliefs of Lycean Apollo and sleeping Ariadne, indicating sleep derived from the story of Ariadne and the carefree nature of Dionysus. This posture does not appear in Parthian art. The third posture shows the reclining figure holding a bowl or vessel in the left hand, found in all ten Parthian bas-reliefs. The right hand varies in posture: sometimes resting on the right thigh (as in the Hercules reliefs at Behistun, Tang-Sarvak IV, Andika and Sang Mahi), sometimes holding a symbol of power or a crown, or reaching for it (as in the reliefs from Shimbar, Tang-Sarvak II, and Jangeh), and occasionally holding a cup or vessel for filling the left hand’s bowl (as seen in the Yakhchal relief and the Meidan-e Mishan).In Parthian reliefs, the depiction of the reclining figure lacks a tripod table (like the Kleinian feast) and is arranged as a single throne (in contrast to the Sigma installation, which has three thrones arranged in a C or U shape). In sum, banquet scenes in the ten Parthian rock reliefs depict only the second part, the symposion, with no evidence of the dining phase. Furthermore, the spread of Stoic beliefs in the Eastern Mediterranean during the first three centuries CE facilitated the acceptance of diverse cultural and religious beliefs, providing an appropriate context for the expansion of syncretic religions rooted in Roman beliefs, Mithraism, and Zoroastrianism. From an iconographic perspective, the lying person on the bed has ancient roots in Mesopotamia and Asia Minor. The representation of Hercules reclining naked on a throne with a cup in hand appears at Behistun (the 148 BCE), and from the 1st to the 3rd centuries CE, it was widely used to portray kings and local high officials. During this period, figures are depicted reclining on thrones, clothed and without specific symbols of Hercules. Although the reclining figure icon is an imported element in the Parthian realm, iconologically, reclining conveys a sense of a desire for sleep and rest, with the concept of Hercules reclining at Behistun representing not a victorious Hercules, but one who rests after a great conquest, gazing towards Mesopotamia under the Seleucids for future conquest wile he drinks the sacred liquid for immortality. This borrowing transcends mere stylistic and iconographic features, moving towards a complete adaptation of Hercules iconography in a Zoroastrian context, a situation facilitated by the expansion of Stoic philosophy, which allowed for the acceptance of various ideas and beliefs, leading to the spread of syncretic religions and Hercules iconography in the first three centuries CE. During this period, it was believed that the spirit of the deceased remained in the air after death, and if the spirit was free of flaws, its particles would ascend towards the moon and ultimately to the sun. This ascent could only occur through purification, offering, and burning. From the 1st century CE onward, local kings and high officials adopted the heroic figure (Hercules), but not naked; rather, they were clothed, resembling Hercules resting after enduring battles, as if preparing the symposion feast to reach a state of relaxation and liberation from suffering and immortality, similar to Hercules. In other words, the Last Supper of Iran the icon of the reclining figure, representing a king or high-ranking Parthian official preparing in a heroic manner for immortality and ascension to the heavens.

کلیدواژه‌ها English

Iconology
Iconography
Parthian reliefs
Lying person on the bed
Hercules
آموزگار، ژ. (1391). تاریخ اساطیری ایران سازمان مطالعه و تدوین کتب دانشگاهی در علوم انسانی و اسلامی (سمت). بازیابی شده در ۲۱ مهر، ۱۴۰۳، از https://www.iranketab.ir/book/38449-mythical-history-of-iran
اخوان­ اقدم، ن. (1399) (گردآورنده و مترجم). هنر اشکانی (مجموعه مقالات). فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران، پژوهشکده هنر. https://honar.ac.ir/uploads/36.ashkani.pdf
اوشیدری، ج. (1371). دانشنامه مزدیسنا: واژه‌نامه‌ی توضیحی آیین زرتشت. نشر مرکز. https://fa.wikinoor.ir/wiki/Orshidi1371
اووید. (1389). افســانه­های دگردیســی اوید (م. کــزازی، مترجم). معیـن. https://www.iranketab.ir/book/931-metamorphoses
الیاده، م. (1395). تاریخ اندیشه­های دینی (ج. 1. از عصر حجر تا اسرار الئوسیس؛ سالکی، ب.، مترجم). ‏‫بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه. https://www.iranbook-shop.com/Eliade1395 (نسخه اصلی منتشر شده در ۱۹۷۸).
برن، ژ. (۱۳۸۱). فلسفه اپیکور (الف. ­­پورحسینی، مترجم). امیرکبیر. (نسخه اصلی منتشر شده در ۱۹۶۶). https://ketabmail.com/1381
برومند، ص. (1402). نشانه­شناسی سکه­های اشکانی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. https://bookroom.ir/book/107954
بریان، پ. (۱۳۹۲). تاریخ امپراتوری هخامنشیان: از کوروش تا اسکندر (م. سمسار، مترجم، ۲ ج.). نشر علم. https://www.iranketab.ir/book/15772-from-cyrus-to-alexander
بهمنی، ک.، و نیرومند، آ. (1391). رویکردی روان‌شناسانه به سفر سه قهرمان اساطیری (هرکول، رستم، اسفندیار). ادبیات ­عرفانی و اسطوره­شناختی، ۸(۲۸)، ۴۴- ۶۸. https://www.ensani.ir/314538
 پانوفسکی، ا. (۱۳۹۶). معنا در هنرهای تجسمی (ن. اخوان­ اقدم، مترجم). نشر چشمه. https://www.iranketab.ir/book/31622-meaning-in-the-visual-arts (نسخه اصلی منتشر شده در ۱۹۵۵).
حاکمی، ع. (1338). مجسمه هرکول در بیستون. مجله باستان­شناسی، (پاییز و زمستان)، 3-12.
حیدری، الف. (1377). آثار الیمایی در ارتفاعات سوسن (ایذه).  اثر، (۲۹-۳۰)، 204-231. https://ensani.ir/fa/article/220874
رایگانی، الف.، ویسی، م.، و همتی ازندریانی، الف. (1402). بررسی نگاره انسان لمیده بر تخت و متکی به بالش در هنر دوران تاریخی ایران. مبانی نظری هنرهای تجسمی، ۸(۱)، 28-46. https://doi.org/10.22051/jtpva.2022.40729.1432
رضایی، ف.، و خودداری نائینی، س. (1402). بررسی نگاره مرد سوار بر پرنده در نسخه خطی دقایق الحقایق نصیرالدین محمد معزم هیکلی با رویکرد شمایل شناسی پانوفسکی. نگره، ۱۸(۶۸)، 95-111. https://doi.org/10.22070/negareh.2022.15456.2931
رضی، ه. (1359). آیین میترائیسم. فروهر. https://archive.org/details/20221005_20221005_1513/page/n3/mode/2up
سلطانی، الف.، جوادی­نیا، ز.، و صادقی­راد، م. (1394). درویش احمد: نقش­برجسته­ای نویافته از دوره الیمایی در دامنه کوه منار (اندیکا خوزستان). پیام باستان­شناس، ۱۲(۲۳)، 71-80. https://ensani.ir/551437
شفرد، ر.، و شفرد، ر. (1401). 1000 نماد: در هنر و اسطوره شکل به چه معناست (آ. بیداربخت، و ن. لواسانی، مترجمان). نشر نی. https://www.iranketab.ir/book/10038-1000-symbols-what-shapes-mean-in-art-and-myth
صمدنژاد آذر، ز.، شمیلی، ف.، و حمزوی، ی. (140۳). تحلیل ویژگی­های بصری دیوارنگاره­های سقف بقعه سیدرکن­الدین بر اساس رویکرد آیکونولوژی، نگره، ۱۹(۶۹)، 23-37. https://doi.org/10.22070/negareh.2022.15770.2967
عبدی، ن. (1390). درآمدی بر شمایل شناسی نظریه­ها و کاربردها. سخن. https://sokhanpub.net/1390
عوض­پور، ب. (1395). رساله­ای در باب شمایل شناسی. کتاب آرایی ایرانی. https://ketab-araie-irani.com/1395
فرید، الف.، و پویان مجد، آ. (1391). بررسی و تحلیل شمایل شناسانه نگاره کشته شدن شیده به دست کیخسرو. نگره، ۷(۲۴)، ۵۱-66. https://negareh.shahed.ac.ir/article_89.html?lang=en
کالج، م. (1402). شمایل­نگاری مذهبی ایران در دوره اشکانی (ع. بهادری، مترجم). سازمان مطالعه و تدوین کتب دانشگاهی در علوم انسانی و اسلامی (سمت)، پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی. بازیابی شده در ۱۷ مهر، ۱۴۰۳، از https://www.iranketab.ir/book/174952-the-parthian-period
کووامی، ت. (1392). هنر یادمانی در دوره اشکانی (ی. محمدی­فر، ع. خونانی، مترجمان). همدان، دانشگاه بوعلی سینا. https://www.ketabiran.ir/9132
لوشای، ه. (۱۳۸۵). پیکره سلوکی هرکول. در و. کلایس، و پ. کالمایر (گردآورندگان)،     بیستون: کاوش‌ها و تحقیقات سال‌های ۱۹۶۳ – ۱۹۶۷ (ف. نجدسمیعی، مترجم؛ صص. ۸۳-۸۶). تهران: سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، معاونت فرهنگی و ارتباطات، اداره کل امور فرهنگی. https://kamyabook.ir/product/2006
محمدی­فر، ی.، گراوند، الف.، و مترجم، ع. (1391). بررسی و تحلیل صحنه بزم در نقوش برجسته الیمایی با معرفی نقش­برجسته نویافته سنگ ماهی اندیکا-مسجدسلیمان. مطالعات باستان­شناسی، ۴(۱)، 239-256. https://doi.org/10.22059/jarcs.2012.35384
نصری، الف. (1397). تصویر و کلمه: رویکردهایی به شمایل شناسی. نشر چشمه؛ گیلگمش. https://www.iranketab.ir/book/28871-picture-and-word
نماز علیزاده، س.، و موسوی­لر، الف. (1397). تحلیل الگوهای بصری و مفهومی مرگ آزاده در ایران باستان ساسانی و سلجوقی با رویکرد شمایل شناسی پانوفسکی، نگره، ۱۳(۴۸)، 73-85. https://doi.org/10.22070/negareh.2019.884
همتی ­ازندریانی، الف.، حیدری باباکمال، ی.، و دیداری، ح. (۱۴۰۰). اهمیت و جایگاه کوهستان الوند در دوره اشکانی با استناد به یافته­های تاریخی و باستان­شناختی. تاریخ اسلام و ایران، ۳۱(۵۲)، 193-224. https://doi.org/10.22051/hii.2021.34025.2373
واندنبرگ، ل.، و شیپمن، ک. (۱۳۸۶). نقوش­برجسته منطقه الیمایی در دوران اشکانی (ی.‌ محمدی‌فر، و آ محبت‌خو، مترجمان). سازمان مطالعه و تدوین کتب دانشگاهی در علوم انسانی و اسلامی (سمت)، پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی. https://www.samt.ac.ir/969 (نسخه اصلی منتشر شده در ۱۹۸۳).
یونگ، ک. گ. (1383). انسان و سمبولهایش (م. سلطانیه، مترجم). جامی. https://www.iranketab.ir/book/2413-man-and-his-symbols
 
Abdi, N. (2011). An Introduction to Iconography: Theories and Applications. Sokhan. https://sokhanpub.net/1390 [In Persian].
Akhavan Aghdam, N. (2020). Parthian art (Ed. & Trans.). Iranian Academy of Arts, Art Research Center. https://honar.ac.ir/uploads/36.ashkani.pdf [In Persian].
Akurgal, E. (1961). Die Kunst der Hethiter (M. M. Hirmer, Photographer). Hirmer Verlag. https://www.zvab.com/Kunst-Hethiter-Akurgal-Ekrem-M%C3%BCnchen-Hirmer/31469510934/bd
Amuoozgar, J. (2013). Mythical History of Iran. The Organization for Researching and Composing University Textbooks in the Islamic Sciences and the Humanities (SAMT). Retrieved October 12, 2024, from https://www.iranketab.ir/book/38449-mythical-history-of-iran [In Persian].
Andronikos, M. (1968). Totenkult (Archaeologia Homerica: Die Denkmäler und das frühgriechische Epos). Gottingen : Vandenhoeck & Ruprecht. https://catalogue.nla.gov.au/catalog/808780
Avazpour, B. (2016). A Treatise on Iconography. Ketab Araie Irani. https://ketab-araie-irani.com/1395 [In Persian].
Bahmani, K., & Niroomand, A. (2012). A psychological approach to the journeys of three mythical heroes (Heracles, Rostam, and Esfandiar). Mystical Literature and Mythological Studies, 8(28), 44–68. https://www.ensani.ir/314538 [In Persian].
Boroumand, S. (2023). Semiotics of Parthian coins. Research Institute for Humanities and Cultural Studies. https://bookroom.ir/book/107954 [In Persian].
Briant, P. (2002). From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire (P. T. Daniels, Trans.) Winona Lake. https://archive.org/details/fromcyrustoalexa0000bria
Briant, P. (2013). History of the Achaemenid Empire: From Cyrus to Alexander (M. Samsar, Trans.; 2 vols.). Nashr-e Elm. https://www.iranketab.ir/book/15772-from-cyrus-to-alexander [In Persian].
Brosius, M., Sarkhosh Curtis, V., & Rose, J. (2004). Investiture. In Encyclopaedia Iranica (Vol. XIII, Fasc. 2, pp. 180-188). Encyclopaedia Iranica. Retrieved October 3, 2024, from https://www.iranicaonline.org/articles/investiture
Brun, J. (2002). Epicurus’ Philosophy (A. Pourhosseini, Trans.). Amir Kabir. https://ketabmail.com/1381 (Original work published 1966). [In Persian].
Coarelli, F., de Albentis, E., & Guidobaldi, M. P. (2005). Pompéi: La vie ensevelie. Larousse. https://labourseauxlivres.fr/products/9782035055606
Colledge, M. A. R. (2023). Religious Iconography of Iran in the Parthian Period (A. Bahadori, Trans.). The Organization for Researching and Composing University Textbooks in the Islamic Sciences and the Humanities (SAMT), Research Institute for Humanities Research and Development. Retrieved October 8, 2024, from https://www.iranketab.ir/book/174952-the-parthian-period [In Persian].
Colombier, P. (1964). La Méthode Iconologique. Journal Des
Savants, (3), 235-240. https://www.persee.fr/doc/jds_0021-8103_1964_num_3_1_1082
Cumont, F. (1966). Recherches sur le Symbolisme Funeraire des Romains.  Paul Geuthner. https://archive.org/details/508326/page/n3/mode/2up
Dusinberre, E. R. (2015). Empire, Authority, and Autonomy in Achaemenid Anatolia. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9781139087551
Eliade, M. (2016). A history of Religious Ideas (Vol. 1: From the Stone Age to the Eleusinian Mysteries; B. Saleki, Trans.). Pars Book Translation and Publication Institute. https://www.iranbook-shop.com/Eliade1395 (Original work published 1978). [In Persian].
Farid, A., & Poyan Majd, A. (2012). The study and analysis of iconograghy of an image the death of Shidah by Kay Khosrow. Negareh Journal, 7(24), 51-66. https://negareh.shahed.ac.ir/article_89.html?lang=en [In Persian].
Farrokh, K., Karamian, G., Delfan, M., & Astaraki, F. (2016). Preliminary reports of the late Parthian or early Sassanian relief at Panj-e Ali, the Parthian relief at Andika and examinations of late Parthian swords and daggers. Historia i Świat, 5, 31–55. https://doi.org/10.34739/his.2016.05.03
Flood, F. B. (1989). Herakles and the ‘Perpetual Acolyte’ of the Buddha: Some Observations on the Iconography of Vajrapani in Gandharan Art. South Asian Studies, 5(1), 17–27. https://doi.org/10.1080/02666030.1989.9628380
Gall, H. v. (1971). Entwicklung und Gestalt des Thrones im vorislamischen Iran. Archäologische Mitteilungen aus Iran, 4, 208-213. https://iranologists.org/hubertus-von-gall
Haerinck, E.  (1975). Quelques monuments funéraires de l'île de Kharg dans le Golfe Persique. Iranica Antique, XI, 135-167. Retrieved June 21, 2024, from: https://www.researchgate.net/publication/270450611
Hakemi, A. (1959). The statue of Hercules at Bisotun. Archaeology Journal, (Fall–Winter), 3–12. [In Persian].
Heidari, A. (1998). Elymaean works in the Susan highlands (Izeh). Athar, (29–30), 204–231. https://ensani.ir/fa/article/220874 [In Persian].
Helbig, W. (1969). Führer durch die öffentlichen Sammlungen klassischer altertümer in Rom, I. Leipzig: B. G. Teubner. https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/helbig1891ga
Hemati Azandaryani, E., Gregoratti, L., Mohammadifar, Y., & Didari, H. (2024). Mydan Mishan: A Newly Found Parthian Bas-Relief in the Alvand Range, Hamadan, Western Iran. Iran (Journal of the British Institute of Persian Studies), 62(1), 32–41. https://doi.org/10.1080/05786967.2021.1960882
Hemati Azandaryani, E., Heidari Babakamal, Y., & Didari, H. (2021). The Importance of Alvand Mountain in the Parthian Period based on historical and archaeological evidence. History of Islam and Iran, 31(52), 193-224. https://doi.org/10.22051/hii.2021.34025.2373 [In Persian].
Hemati Azandaryani, E., Rahmani, E., & Mohamadifar, Y. (2017). A newly found Bas-Relief at Yakhchal Valley in Hamadan province, Western Iran. Iranica Antiqua, 52, 363-369. Retrieved March 22, 2024, from https://www.academia.edu/37049399
Henning, W. B. (1951). The monuments and inscriptions of Tang-i Sarvak. Asia Major, 2(1-2), 151-178. https://www1.ihp.sinica.edu.tw/en/Publications/AsiaMajor/842/Article/483
Himmelmann, N. (1973). Typologische Untersuchungen an römischen Sarkophagreliefs des 3. und 4. Jahrhunderts n[ach] Chr[istus]. Mainz: Zabern. https://www.deutsche-digitale-bibliothek.de/item/J4MXN65BIFDN3RPBQIU6J4SAKZAEH7JK
Huet, V. (2006). À table: Des images romaines de banquet ou des gestes à suivre. Les Cahiers du Centre de Recherches Historiques, 37, 1-17. https://journals.openedition.org/ccrh/3129
Huff, D. (1984). Das Felsrelief von Qir. Archäologische Mitteilungen aus Iran, 17, 221-247. Retrieved May 12, 2024, from  https://www.google.ru/books/1984
Jung, C. G. (2004). Man and His Symbols (M. Soltanieh, Trans.). Jami. https://www.iranketab.ir/book/2413-man-and-his-symbols [In Persian].
Kalaitzi, M. (2016). The theme of the Banqueter on Hellenistic Macedonian tombstones. In C. M. Draycott, & M. Stamatopoulou (Eds.), Dining and Death: Interdisciplinary Perspectives on the 'Funerary Banquet' in Ancient Art, Burial and Belief (pp. 481-522). Peeters Leuven. https://search.worldcat.org/Dining-and-death
Kawami, T. S. (2013). Monumental art of the Parthian period in Iran‪ (Y. Mohammadifar, & A. Khoonani, Trans.). Hamedan: Bu-Ali-Sina University. https://www.ketabiran.ir/9132 [In Persian].
Klein, W. (1898). Praxiteles. Veit & Comp. https://search.worldcat.org/title/844199
Kramer, S. N. (1969). The Sacred Marriage Rite; Aspects of Faith, Myth, and Ritual in Ancient Sumer. Indiana University Press.
Lazzaro, C. (2011). River gods: Personifying nature in sixteenth-century Italy. Renaissance Studie, 25(1), 70- 94. Retrieved August 23, 2024, from https://www.researchgate.net/publication/229589727_River_Gods_Personifying_Nature_in_Sixteenth-Century_Italy
Ling, R. (1995). The decoration of Roman triclinia. In Proceeding of the International Conference on Wine and Society in the Ancient World, Rome, 19 to 22 March, 1991 (pp. 239-251). https://zenon.dainst.org/Record/000340814/Details
Luschey, H. (2006). The Seleucid sculpture of Hercules. In W. Kleiss & P. Calmeyer (Eds.), Bisotun: Excavations and research, 1963–1967 (F. Najd-Sami‘i, Trans., pp. 83–86). Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism Organization, Cultural and Communications Deputy, General Office of Cultural Affairs. https://kamyabook.ir/product/2006 [In Persian].
Maquinay, A. (2012). L'otium, scènes de banquet dans la peinture. In C. LebLond, & F. Ferreira (Eds.), Actes de la journée doctorale tenue à l’INHA (Paris) le 12 janvier (pp. 51-65). UMR. Retrieved July 19, 2024, from https://www.academia.edu/11779251/Lotium_sc%C3%A8nes_de_banquet_dans_la_peinture_romaine
Mohammadifar, Y., Garavand, A., & Motarjem, A. (2012). Review and analysis of the banquet scene in the Elymais reliefs with the introduction of newly found relief of Sang-e Mahi Andyka– Masjedsoleyman. Journal of Archaeological Studies, 4(1), 239-256. https://doi.org/10.22059/jarcs.2012.35384 [In Persian].
Namazalizadeh, S., & Mousavilar, A. (2018). Analysis of the visual and conceptual patterns of Azadeh's death in Ancient Persia, Sassanid and Seljuk period based on Panofsky`s Iconology approach. Negareh Journal, 13(48), 72-85. https://doi.org/10.22070/negareh.2019.884 [In Persian].
Nasri, A. (2018). Image and Word: Approaches to Iconography. Cheshmeh; Gilgamesh. https://www.iranketab.ir/book/28871-picture-and-word [In Persian].
Nielsen, I. (1998). Royal banquets, the development of royal banquets and banqueting halls from Alexander to the Tetrarchs. In I. Nielsen, & H. Nielsen (Eds.), Meals in a Social Context: Aspects of the Communal Meal in the Hellenistic and Roman World (pp. 102-133). Aarhus University Press. https://search.worldcat.org/title/537306434
Oshidari, J. (1992). Encyclopedia of Mazdaism: An Explanatory Glossary of Zoroastrianism. Nashr-e Markaz. https://fa.wikinoor.ir/wiki/Orshidi1371 [In Persian].
Ovid. (2010). Metamorphoses (M. Kazazi, Trans.). Moein. https://www.iranketab.ir/book/931-metamorphoses [In Persian].
Panofsky, E. (1955). Meaning in the Visual Art: Papers in and on Art History. Doubleday Anchor Books. https://search.worldcat.org/title/999783826
Panofsky, E. (2017). Meaning in the Visual Arts (N. Akhavan Aghdam, Trans.). Cheshmeh Publishing. https://www.iranketab.ir/book/31622-meaning-in-the-visual-arts (Original work published 1955). [In Persian].
Raiygani, E., Veisi, M., & Hemati Azandriani, E. (2023). Investigating the image of lying person on the bed and leaning on a pillow in the art of historical period of Iran. Theoretical Principles of Visual Arts, 8(1), 28-46. https://doi.org/10.22051/jtpva.2022.40729.1432 [In Persian].
Razi, H. (1980). Mithraism. Forouhar. https://archive.org/details/20221005_20221005_1513/page/n3/mode/2up [In Persian].
Rezaee, F., & Khoddari Naeeni, S. (2023). Study of a Man Riding a Bird in Daqa’iq al-Haqa’iq Nasir al-Din Muhammad al-Mu'azzim al-Haykali based on Panofsky’s Iconology Approach. Negareh Journal, 18(68), 95-111. https://doi.org/10.22070/negareh.2022.15456.2931 [In Persian].
Samadnezhad Azar, Z., Shamili, F., & Hamzavi, Y. (2024). Analysis of visual features of the Murals of Seyyed Rukn al-Din Mausoleum’s Dome based on iconology approach. Negareh Journal, 19(69), 23-37. https://doi.org/10.22070/negareh.2022.15770.2967 [In Persian].
Schmitt Pantel, P. (1992). La cité au banquet: histoire des repas publics dans les cités grecques. Publications de la Sorbonne. https://www.persee.fr/doc/efr_0000-0000_1992_ths_157_1
Shepherd, R., & Shepherd, R. (2022). 1000 Symbols: What Shapes Mean in Art and Myth (A. Bidarbakht, & N. Lavasani, Trans.). Ney Publishing. https://www.iranketab.ir/book/10038-1000-symbols-what-shapes-mean-in-art-and-myth [In Persian].
Sleeping Ariadne. (n.d.). Wikipedia. Retrieved September 14, 2024, from https://en.wikipedia.org/wiki/Sleeping_Ariadne
Soltani, A., Javadinia, Z., & Sadeghi-Rad, M. (2015). Darvish Ahmad: A newly discovered rock relief from the Elymaean period on the slopes of Mount Manar (Andika, Khuzestan). Archaeologist Message, 12(23), 71–80. https://ensani.ir/551437 [In Persian].
Statues of the Sanctuary [from left to right Ptah (Memphis), Amun-Ra (Thebes), Ramses II and Ra-Horakhty (Heliopolis), Great Temple, Abu Simbel- Egypt, Temple of the Ka of Ptah (Neter Amun]. (n.d.). Retrieved September 12, 2024, from https://www.voyagevirtuel.co.uk/egypt/photo/abou-simbel-n5.php
Vanden Berghe, L., & Schippmann, K. (1985). Les Reliefs Rupestres D'Elymaide (Iran) de L'Epoque Parthe (Supplements a Iranica Antiqua). Gent: Iranica antiqua. https://www.amazon.fr/Reliefs-Rupestres-Delymaide-Lepoque-Parthe/dp/9068310682
Vanden Berghe, L., & Schippmann, K. (2007). Elymaean Rock Reliefs in the Parthian Period (Y. Mohammadifar & A. Mohabatkhou, Trans.). The Organization for Researching and Composing University Textbooks in the Islamic Sciences and the Humanities (SAMT), Research Institute for Humanities Research and Development.  https://www.samt.ac.ir/969 (Original work published 1983). [In Persian].
Winter, I. (2010). On Art in the Ancient Near East (Vol. I, Of the First Millennium B.C.E). Brill. https://search.worldcat.org/title/607562095
Wrede, H. (1990). Der Sarkophagdeckel eines Madchens in Malibu und die friihen Klinensarkophage Roms, Athens und Kleinasiens. In J. Paul Getty Museum, M. True, & G. Koch (Eds.), Roman Funerary Monuments in the J. Paul Getty Museum (Occasional Papers on Antiquities, 6; pp. 15- 46). The J. Paul Getty Museum. Retrieved May 27, 2024, from https://archive.org/details/romanfunerarymon0000jpau/page/n5/mode/2up
فصلنامه نگره
دوره 21، شماره 77
بهار 1405
صفحه 134-157

  • تاریخ دریافت 07 اردیبهشت 1404
  • تاریخ بازنگری 24 مرداد 1404
  • تاریخ پذیرش 02 شهریور 1404