دانشگاه شاهد فصلنامه نگره 2676-7244 10 35 2015 10 23 Iconography of the scenes of hunting in the Sassanid Era بررسی و تحلیل نقش شکار در دورۀ ساسانی 32 48 253 10.22070/negareh.2015.253 FA الهام وثوق بابایی دانشجوی دکتری باستان‌شناسی دورۀ تاریخی، دانشگاه مازندران رضا مهرآفرین عضو هیئت‌علمی گروه باستان‌شناسی، دانشگاه مازندران Journal Article 2015 05 14 Hunting scenes are some of the most ancient archetypes which were depicted in artistic works, especially golden and silver containers in the Sassanid era. Iconography is description and interpretation of symbolic and cryptic hunting scenes which contains messages and information that their decoding can clarify different political, social and religious aspects of life in this era. The purpose of this research is studying and analyzing symbolic concepts of hunting scenes based on iconography of the elements applied in these scenes. For this purpose, 27 Sassanid artistic works, painted with hunting scenes were identified and all their information were studied using statistical method and by registering all their information in charts. the results of the research indicate that in contrary to the previous era that gods and affluent classes were present in hunting scenes; in this era only the Sassanid king was depicted at the center of the scene, mounted and larger than other elements, which is in accordance with the Sassanid era ideology of king as god’s representative on earth. The hunted animals are also of a great significance in Zoroastrian religion. In this era, evil creatures are not to be hunted and eliminated by the king, but there are sacred creatures whose hunting will bring welfare and prosperity to the king, and in fact the concept of hunting in this era was more than just an entertainment and gained a religious-political value.  صحنه‌های شکار از قدیمی‌ترین کهن‌الگوهایی است که در دورۀ ساسانی بر روی آثار هنری به‌ویژه ظروف زرین و سیمین ایجاد شده است. شمایل‌نگاری، شرح و تفسیر تصاویر نمادی و رمزی شکار حاوی پیام‌ها و بازنمایی اطلاعاتی است که رمزگشایی آنها می‌تواند جنبه‌های مختلف زندگی سیاسی، اجتماعی و مذهبی این دوره را آشکار سازد. هدف از این پژوهش بررسی و تحلیل مفاهیم نمادین صحنۀ شکار بر اساس آیکونوگرافی اجزا و عناصر به‌کاررفته در این صحنه‌هاست. به همین منظور، 27 اثر ساسانی دارای نقش شکار شناسایی شد و با روش آماری و ثبت اطلاعات در نمودارهای فراوانی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که برخلاف دوران پیشین که خدایان و طبقات مرفه در صحنه‌های شکار حاضر هستند، در این دوره، تنها شاهنشاه ساسانی در مرکز صحنه و بزرگ‌تر از سایر عناصر، سوار بر اسب ظاهر می‌شوند که با ایدئولوژی دورۀ ساسانی که شاه را نمایندۀ خدا بر روی زمین می‌دانستند مطابقت دارد. جانوران شکارشده نیز در مذهب زردشت از اهمیت بالایی برخوردار هستند و در این دوره، موجودات شر و اهریمنی نیستند که شاه قصد معدوم کردن آنها را دارد، بلکه موجوداتی مقدس هستند که شکار آنها خیر و برکت را برای شاه به‌همراه خواهد آورد و در واقع مفهوم شکار در این دوره فراتر از تفنن و تفریح بوده و ارزش اعتقادی- سیاسی پیدا کرده است. https://negareh.shahed.ac.ir/article_253_c24cd76e1ce41366a4bbe8a49b02a028.pdf